жыро́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, нескланяльны

адз. мн.
Н. жыро́ жыро́
Р. жыро́ жыро́
Д. жыро́ жыро́
В. жыро́ жыро́
Т. жыро́ жыро́
М. жыро́ жыро́

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

жыро́, нескл., н.

Перадатачны надпіс па вэксалі, чэку і пад.

[Іт. giro.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

жыро́

(іт. giro)

1) тое, што і індасамент;

2) від безнаяўных разлікаў у краінах Захаду (жыраразлікі) праз разліковыя чэкі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

жыро́

(іт. giro)

1) від безнаяўных разлікаў праз разліковыя чэкі;

2) тое, што і індасамент.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

Жыро А. 2/285

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

giro [ˈdʒaɪrəʊ] n. finance жыро́, жыраразлі́кі (від безная́ўных разлі́каў праз разліко́выя чэ́кі)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

żyro

н. эк. жыро

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Gíro ['ʒi:-] n -s, -s камерц. жыро́, перада́тачны на́дпіс (на вэксалі)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)