назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| жабрава́ння | |
| жабрава́нню | |
| жабрава́ннем | |
| жабрава́нні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| жабрава́ння | |
| жабрава́нню | |
| жабрава́ннем | |
| жабрава́нні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
жабрава́ць, -ру́ю, -ру́еш, -ру́е; -ру́й;
1. Прасіць міласціну.
2. Пазычаць што
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
żebranina
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Betteléi
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Gebéttel
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
жабра́цтва
1. (
2. (жабрацкае становішча) Armut
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
жабра́цтва, ‑а,
1. Занятак жабрака;
2. Жабрацкае становішча; вялікая беднасць.
3.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)