Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
е́лачкаж.
1.уменьш.-ласк. ёлочка;
ссе́кчы ~ку — сруби́ть ёлочку;
2.: у ~ку в ёлочку, ёлочкой;
3.с.-х. ёлочка;
даі́ць ~кай — дои́ть ёлочкой
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
«Елачка» (санаторый) 9/351
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
е́лачка, ‑і, ДМ ‑чцы; Рмн. ‑чак; ж.
1.Памянш.-ласк.да елка.
2.узнач.прысл.е́лачкай, у е́лачку. Пра узор у форме прамой лініі з паралельнымі рысачкамі, якія адыходзяць ад яе пад вуглом. Вышываць елачкай. □ Грузавік паскорыў ход, пакідаючы на пясчанай пыльнай дарозе дзве роўныя ў елачку сцяжынкі.Гамолка.
3. Пра адну са стадый развіцця лёну, хвашчу і пад., калі паяўляюцца бакавыя адросткі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
е́лачка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж.
1.гл. елка.
2.у знач.прысл.е́лачкай. Пра ўзор, размяшчэнне чаго-н.
Вышываць елачкай (у елачку).
Падымацца на лыжах елачкай.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
е́лачкаж.
1. kléine Fíchte;
2. (малюнак, узор) Físchgrätenmuster n -s, -;
е́лачкай, у е́лачку mit Físchgrätenmuster
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
е́лка, -і, ДМе́лцы, мн. -і, е́лак, ж.
Хвойнае вечназялёнае дрэва з конусападобнай кронай.
|| памянш.-ласк.е́лачка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж.
|| прым.яло́вы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
fir
[fɜ:r]
n.
пі́хта f.; ялі́на, е́лка f., е́лачкаf., dim.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ёлочкауменьш.-ласк.
1. ялі́нка, -кі ж., е́лачка, -кі ж.;
сруби́ть ёлочку ссе́кчы ялі́нку (е́лачку);
2./в ёлочку, ёлочкой у е́лачку;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
НЕПАЧАЛО́ВІЧ (Ала Іванаўна) (н. 23.12.1951, г.п. Моніна Маскоўскай вобл.),
бел. мастак дэкар.-прыкладнога мастацтва. Скончыла Бел.тэатр.-маст.ін-т (1975). З 1996 выкладае ў Бел. ун-це культуры. У творчасці выкарыстоўвае традыцыі нар.маст. ткацтва. Сярод твораў батык «Кантрасты» (1976), серыя ручнікоў «Па матывах слуцкіх паясоў» (1978), габелены «Барысаў» (1980), «Адлюстраванне» (1984), пакрывала «Восень» (1982), серыі дэкар. тканін «Елачка», «Фактурная», «Святочная» (усе 1987), «Мажорны настрой» (1989), заслоны для палацаў культуры «Лясныя напевы» (1990) у г.п. Клічаў Магілёўскай вобл., «Экспромт» (1992) у г. Івацэвічы Брэсцкай вобл., «Залацісты» (1994) у г. Жодзіна Мінскай вобл., ручнікі «Кветкі», «Цецерукі», «Нацюрморт» (усе 1995), «Спадчына» (1996), «Золата Нясвіжа» (1997), дэкар. тканіна «Месячная дарога» (1998).
