дыскрэ́тна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| дыскрэ́тна |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дыскрэ́тна нареч. дискре́тно
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
дыскрэ́тна-ана́лагавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дыскрэ́тна-ана́лагавы |
дыскрэ́тна-ана́лагавая |
дыскрэ́тна-ана́лагавае |
дыскрэ́тна-ана́лагавыя |
| Р. |
дыскрэ́тна-ана́лагавага |
дыскрэ́тна-ана́лагавай
дыскрэ́тна-ана́лагавае |
дыскрэ́тна-ана́лагавага |
дыскрэ́тна-ана́лагавых |
| Д. |
дыскрэ́тна-ана́лагаваму |
дыскрэ́тна-ана́лагавай |
дыскрэ́тна-ана́лагаваму |
дыскрэ́тна-ана́лагавым |
| В. |
дыскрэ́тна-ана́лагавы (неадуш.)
дыскрэ́тна-ана́лагавага (адуш.) |
дыскрэ́тна-ана́лагавую |
дыскрэ́тна-ана́лагавае |
дыскрэ́тна-ана́лагавыя (неадуш.)
дыскрэ́тна-ана́лагавых (адуш.) |
| Т. |
дыскрэ́тна-ана́лагавым |
дыскрэ́тна-ана́лагавай
дыскрэ́тна-ана́лагаваю |
дыскрэ́тна-ана́лагавым |
дыскрэ́тна-ана́лагавымі |
| М. |
дыскрэ́тна-ана́лагавым |
дыскрэ́тна-ана́лагавай |
дыскрэ́тна-ана́лагавым |
дыскрэ́тна-ана́лагавых |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дыскрэ́тна-неперары́ўны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дыскрэ́тна-неперары́ўны |
дыскрэ́тна-неперары́ўная |
дыскрэ́тна-неперары́ўнае |
дыскрэ́тна-неперары́ўныя |
| Р. |
дыскрэ́тна-неперары́ўнага |
дыскрэ́тна-неперары́ўнай
дыскрэ́тна-неперары́ўнае |
дыскрэ́тна-неперары́ўнага |
дыскрэ́тна-неперары́ўных |
| Д. |
дыскрэ́тна-неперары́ўнаму |
дыскрэ́тна-неперары́ўнай |
дыскрэ́тна-неперары́ўнаму |
дыскрэ́тна-неперары́ўным |
| В. |
дыскрэ́тна-неперары́ўны (неадуш.)
дыскрэ́тна-неперары́ўнага (адуш.) |
дыскрэ́тна-неперары́ўную |
дыскрэ́тна-неперары́ўнае |
дыскрэ́тна-неперары́ўныя (неадуш.)
дыскрэ́тна-неперары́ўных (адуш.) |
| Т. |
дыскрэ́тна-неперары́ўным |
дыскрэ́тна-неперары́ўнай
дыскрэ́тна-неперары́ўнаю |
дыскрэ́тна-неперары́ўным |
дыскрэ́тна-неперары́ўнымі |
| М. |
дыскрэ́тна-неперары́ўным |
дыскрэ́тна-неперары́ўнай |
дыскрэ́тна-неперары́ўным |
дыскрэ́тна-неперары́ўных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дыскрэ́тна-структу́рны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дыскрэ́тна-структу́рны |
дыскрэ́тна-структу́рная |
дыскрэ́тна-структу́рнае |
дыскрэ́тна-структу́рныя |
| Р. |
дыскрэ́тна-структу́рнага |
дыскрэ́тна-структу́рнай
дыскрэ́тна-структу́рнае |
дыскрэ́тна-структу́рнага |
дыскрэ́тна-структу́рных |
| Д. |
дыскрэ́тна-структу́рнаму |
дыскрэ́тна-структу́рнай |
дыскрэ́тна-структу́рнаму |
дыскрэ́тна-структу́рным |
| В. |
дыскрэ́тна-структу́рны (неадуш.)
дыскрэ́тна-структу́рнага (адуш.) |
дыскрэ́тна-структу́рную |
дыскрэ́тна-структу́рнае |
дыскрэ́тна-структу́рныя (неадуш.)
дыскрэ́тна-структу́рных (адуш.) |
| Т. |
дыскрэ́тна-структу́рным |
дыскрэ́тна-структу́рнай
дыскрэ́тна-структу́рнаю |
дыскрэ́тна-структу́рным |
дыскрэ́тна-структу́рнымі |
| М. |
дыскрэ́тна-структу́рным |
дыскрэ́тна-структу́рнай |
дыскрэ́тна-структу́рным |
дыскрэ́тна-структу́рных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дискре́тно нареч. дыскрэ́тна;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
КВАНТАВА́ННЕ СІГНА́ЛУ,
пераўтварэнне неперарыўнага сігналу ў паслядоўнасць імпульсаў (К.с. па часе) або ў сігнал са ступеньчатай зменай амплітуды (К.с. па ўзроўні) ці адначасова па часе і па ўзроўні. Атрыманыя ў выніку такіх пераўтварэнняў дыскрэтныя (імпульсныя) або дыскрэтна-неперарыўныя (ступеньчатыя) сігналы ў сваёй сукупнасці адлюстроўваюць зыходны сігнал з загадзя ўстаноўленай памылкай. К.с. выкарыстоўваецца пры пераўтварэнні пэўных значэнняў неперарыўнай велічыні ў код у выліч. прыстасаваннях, лічбавых вымяральных прыладах і інш. Гл. таксама Кадзіраванне.
т. 8, с. 207
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ГУ́ЛІС (Ігар Міхайлавіч) (н. 16.11.1949, Мінск),
бел. фізік. Д-р фіз.-матэм. н. (1994). Скончыў БДУ (1972). З 1977 у БДУ. Навук. працы па фотафізічных працэсах у растворах і ізаляваных комплексах складаных малекул, метадах і апаратуры для лазерна-спектраскапічных даследаванняў. Распрацаваў метады атрымання звышкароткіх імпульсаў святла, якія перастройваюцца па частаце дыскрэтна ці неперарыўна. Дзярж. прэмія Беларусі 1994.
Тв.:
Спектральные сдвиги при формировании ван-дер-ваальсовских комплексов ароматических молекул с атомами инертных газов // Журн. прикладной спектроскопии. 1996. Т. 63. № 1.
т. 5, с. 527
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ІДЭА́ЛЬНЫХ ТЫ́ПАЎ ТЭО́РЫЯ,
сістэма паняццяў, якая ўвасабляе пэўны аспект сац. рэальнасці ў лагічна несупярэчлівай, рацыянальнай, індывідуалізаванай форме. Распрацавана ням. сацыёлагам М.Веберам, які лічыў, што І.т.т. не з’яўляецца адэкватным узнаўленнем рэчаіснасці, але выражае яе істотныя ўзаемасувязі і тэндэнцыі развіцця. Лагічная пабудова тэорыі ажыццяўляецца шляхам мысленнага давядзення пэўных элементаў сац. рэальнасці да іх «поўнага выражэння» пры дапамозе інтэгравання дыскрэтна існуючых з’яў у «адзіным вобразе». Такімі, напр., з’яўляюцца сканструяваныя Веберам ідэальна-тыповыя мадэлі сац. дзеяння: мэтарацыянальнае, каштоўнасна-рацыянальнае, афектыўнае, традыцыйнае, а таксама тры мадэлі ўлады: традыцыйная, легальная (дэмакратычная), харызматычная. І.т.т. стварае логіка-тэарэт. і метадалагічныя перадумовы для навук., перш за ўсё сацыялагічнага пранікнення ў сутнасць сац. працэсаў і з’яў.
Я.М.Бабосаў.
т. 7, с. 169
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)