дурма́нлівы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дурма́нлівы дурма́нлівая дурма́нлівае дурма́нлівыя
Р. дурма́нлівага дурма́нлівай
дурма́нлівае		 дурма́нлівага дурма́нлівых
Д. дурма́нліваму дурма́нлівай дурма́нліваму дурма́нлівым
В. дурма́нлівы (неадуш.)
дурма́нлівага (адуш.)		 дурма́нлівую дурма́нлівае дурма́нлівыя (неадуш.)
дурма́нлівых (адуш.)
Т. дурма́нлівым дурма́нлівай
дурма́нліваю		 дурма́нлівым дурма́нлівымі
М. дурма́нлівым дурма́нлівай дурма́нлівым дурма́нлівых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дурма́нлівы дурма́нящий, одуря́ющий

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дурма́нлівы, ‑ая, ‑ае.

Які дурманіць, ап’яняе. Пасярэдзіне саду густа аплеценая пахучым дурманлівым хмелем прытульна схавалася за высокім арэхавым дрэвам .. альтанка. Мурашка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дурма́нлівы betäubender, berauschend;

дурма́нлівы во́дар кве́так ein betäubender Blúmenduft

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

дурма́н, -у, м.

1. Тое, што адурманьвае, прытупляе розум, свядомасць.

2. Памутненне свядомасці, розуму; адурэнне.

|| прым. дурма́нны, -ая, -ае і дурма́нлівы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

дурма́нящий прил. дурма́нлівы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)