дрэ́йфавы, -ая, -ае.

1. гл. дрэйф.

2. Які выклікае дрэйф.

Дрэйфавая плынь.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

дрэ́йфавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дрэ́йфавы дрэ́йфавая дрэ́йфавае дрэ́йфавыя
Р. дрэ́йфавага дрэ́йфавай
дрэ́йфавае		 дрэ́йфавага дрэ́йфавых
Д. дрэ́йфаваму дрэ́йфавай дрэ́йфаваму дрэ́йфавым
В. дрэ́йфавы (неадуш.)
дрэ́йфавага (адуш.)		 дрэ́йфавую дрэ́йфавае дрэ́йфавыя (неадуш.)
дрэ́йфавых (адуш.)
Т. дрэ́йфавым дрэ́йфавай
дрэ́йфаваю		 дрэ́йфавым дрэ́йфавымі
М. дрэ́йфавым дрэ́йфавай дрэ́йфавым дрэ́йфавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дрэ́йфавы мор. дре́йфовый

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дрэ́йфавы, ‑ая, ‑ае.

Які выклікае дрэйф. Дрэйфавае цячэнне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дрэ́йфавы treibend, driftend, Treib-;

дрэ́йфавае цячэ́нне Tréibströmung f -, -en;

дрэ́йфавая ста́нцыя Tréibeisstation f -, -en; driftende Station

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

дрэйф, -у, м.

Адхіленне судна, самалёта ў час руху ад курсу пад уздзеяннем ветру, цячэння і пад., а таксама наогул адвольнае перамяшчэнне пад знешнім уздзеяннем.

Д. айсбергаў.

○

Легчы ў дрэйф — расставіць парусы так, каб судна заставалася на месцы.

Зняцца з дрэйфу — пачаць рух, змяніўшы расстаноўку парусоў пасля таго, як судна ляжала ў дрэйфе.

|| прым. дрэ́йфавы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

дре́йфовый мор. дрэ́йфавы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Tréibeis n -es дрэ́йфавы лёд, веснавы́ лёд, кры́гі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)