драпры́, нескл., н.

Тое, што і парцьера.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

драпры́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, нескланяльны

адз. мн.
Н. драпры́ драпры́
Р. драпры́ драпры́
Д. драпры́ драпры́
В. драпры́ драпры́
Т. драпры́ драпры́
М. драпры́ драпры́

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

драпры́ нескл., ср. драпри́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

драпры́, нескл., н.

Тое, што і драпіроўка (у 3 знач.). Андрэй Міхайлавіч бачыў, як паспешна засоўваюцца драпры ў ложы, прыбранай флагамі. Самуйлёнак.

[Фр. drapeire.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

драпры́

(фр. draperie)

парцьера, занавеска з тканіны, сабранай у складкі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

драпри́ нескл., ср. драпры́.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

draperia

ж. драпіроўка, драпры

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)