драпры́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, нескланяльны

адз. мн.
Н. драпры́ драпры́
Р. драпры́ драпры́
Д. драпры́ драпры́
В. драпры́ драпры́
Т. драпры́ драпры́
М. драпры́ драпры́

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)