дражлі́вы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дражлі́вы дражлі́вая дражлі́вае дражлі́выя
Р. дражлі́вага дражлі́вай
дражлі́вае		 дражлі́вага дражлі́вых
Д. дражлі́ваму дражлі́вай дражлі́ваму дражлі́вым
В. дражлі́вы (неадуш.)
дражлі́вага (адуш.)		 дражлі́вую дражлі́вае дражлі́выя (неадуш.)
дражлі́вых (адуш.)
Т. дражлі́вым дражлі́вай
дражлі́ваю		 дражлі́вым дражлі́вымі
М. дражлі́вым дражлі́вай дражлі́вым дражлі́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дражлі́вы разг. (задорный) дразня́щий

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дражлі́вы, ‑ая, ‑ае.

Разм. Які дражніць, выклікае злосць. Калі сустракаліся цяпер [Ігнат і Лена] зрэдку, то ўжо не чулася ранейшага задзёрыстага, дражлівага: — Як пажывае шаноўны слесар таварыш Лагуцька? Лынькоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

irritating

[ˈɪrɪteɪtɪŋ]

adj.

дражлі́вы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

irritant

[ˈɪrətənt]

1.

n.

раздражня́льны сро́дак, раздражня́льнік -у m.

2.

adj.

дражлі́вы; раздражня́льны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

disagreeable

[,dɪsəˈgri:əbəl]

adj.

1) не да сма́ку, непрые́мны, нясьце́рпны

2) не ў гумо́ры, злы, дражлі́вы, сварлі́вы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

irritative

[ˈɪrɪtətɪv]

adj.

1) даку́члівы; дражлі́вы

2) Med. спалу́чаны з або́ вы́кліканы раздра́жненьнем

an irritative fever — гара́чка вы́кліканая раздра́жненьнем або́ спалу́чаная з раздра́жненьнем

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)