Той, хто гоніць або прадае дзёгаць.
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Той, хто гоніць або прадае дзёгаць.
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| дзегцяры́ | ||
| дзегцяра́ | дзегцяро́ў | |
| дзегцяру́ | дзегцяра́м | |
| дзегцяра́ | дзегцяро́ў | |
| дзегцяро́м | дзегцяра́мі | |
| дзегцяру́ | дзегцяра́х |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Той, хто гоніць дзёгаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
яўрэйскі пісьменнік. Пісаў на ідыш. Скончыў Мінскі
Тв.:
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
дзягця́рка, -і,
1.
2. Пасудзіна для дзёгцю.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
дегтя́рник
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
дзягця́рка, ‑і,
1.
2. Пасудзіна для дзёгцю.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)