джгну́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. джгну́ джгнё́м
2-я ас. джгне́ш джгняце́
3-я ас. джгне́ джгну́ць
Прошлы час
м. джгну́ў джгну́лі
ж. джгну́ла
н. джгну́ла
Загадны лад
2-я ас. джгні́ джгні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час джгну́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

джгнуць сов., см. джгану́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

джгнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; ‑нём, ‑няце; зак.

Разм. Аднакр. да джгаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

джга́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; незак. (разм.).

1. каго (што). Калоць, раніць джалам (пра насякомых, змей).

Авадні і сляпні джгалі нясцерпна.

2. Хутка ісці або бегчы.

Лявон джгаў без аглядкі.

|| аднакр. джгану́ць, -ну́, -не́ш, -не́; -нём, -няце́, -ну́ць; -ні́ і джгнуць, -ну, -неш, -не; -нём, -няце́, -нуць; -ні.

|| наз. джга́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

джгану́ць, ‑ну, ‑неш, ‑не; ‑нём, ‑няце; зак.

Разм. Тое, што і джгнуць. Балюча джгануў шэршань. Джгануць крапівой. Джгануць у лес.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)