даўгаву́сы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. даўгаву́сы даўгаву́сая даўгаву́сае даўгаву́сыя
Р. даўгаву́сага даўгаву́сай
даўгаву́сае		 даўгаву́сага даўгаву́сых
Д. даўгаву́саму даўгаву́сай даўгаву́саму даўгаву́сым
В. даўгаву́сы (неадуш.)
даўгаву́сага (адуш.)		 даўгаву́сую даўгаву́сае даўгаву́сыя (неадуш.)
даўгаву́сых (адуш.)
Т. даўгаву́сым даўгаву́сай
даўгаву́саю		 даўгаву́сым даўгаву́сымі
М. даўгаву́сым даўгаву́сай даўгаву́сым даўгаву́сых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

даўгаву́сы длинноу́сый

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

даўгаву́сы, ‑ая, ‑ае.

З доўгімі вусамі. Ля ракі, за квяцістаю пожняй, Даўгавусы ячмень прытуліўся. Журба. За дзяжурным столікам дз[ю]баў носам той самы гладкі з твару і даўгавусы, як кот, вахцёр. Адамчык.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Вусач шэры даўгавусы (жук) 4/424—425 (укл.)

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

длинноу́сый даўгаву́сы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

квяці́сты, ‑ая, ‑ае.

1. З вялікай колькасцю кветак, пакрыты кветкамі. Квяцісты луг. □ Ля ракі, за квяцістаю пожняй, Даўгавусы ячмень прытуліўся. Журба. Пад звонкай хвояю іглістай, Прабіўшы мох, як буравік, Стаіць у верасе квяцістым Лясное дзіва — баравік. Цвірка.

2. З узорам у кветкі; яркі, каляровы. Квяцістая хустка. Квяцістыя шпалеры. □ Дзяўчаты стаялі асобнай купкай у яркіх квяцістых плаццях. Асіпенка.

3. перан. Залішне напышлівы (пра мову, стыль і пад.). Квяцістыя словы. Квяцістая прамова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)