Verbum

анлайнавы слоўнік

дапасо́ўваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дапасо́ўваць несов.

1. (да чаго) согласо́вывать (с чем);

2. приспоса́бливать, применя́ть;

1, 2 см. дапасава́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дапасо́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да дапасаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дапасава́ць, -су́ю, -су́еш, -су́е; -су́й; -сава́ны; зак., што.

1. Падагнаць, прыладзіць (разм.).

Д. новае тэхнічнае прыстасаванне.

2. Паставіць залежнае слова ў тым самым родзе, ліку, склоне, у якім стаіць галоўнае слова.

Д. прыметнік да назоўніка.

|| незак. дапасо́ўваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

дапасава́ць, дапасо́ўваць

1. разм. (падагнаць, прыладзіць) ánpassen vt; pássend máchen;

2. грам. in Kongruénz bríngen*; überéinstimmend máchen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

дапасо́ўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. дапасоўваць — дапасаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дапасо́ўвацца, ‑аецца; незак.

1. Тое, што і дапасавацца.

2. Зал. да дапасоўваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

согласо́вывать несов.

1. (приводить в соответствие) узгадня́ць, пагаджа́ць;

2. грам. дапасо́ўваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

dopasowywać

незак. дапасоўваць, прыганяць, прыладжваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

dostosowywać

незак. дастасоўваць, дапасоўваць, прыстасоўваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)