Verbum

анлайнавы слоўнік

даклада́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

даклада́ць несов., см. дакла́дваць II

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

даклада́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да дакласці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

даклада́ць

1. (зрабіць даклад, паведаміць) beríchten vt, vi (пра што-н über A), vórtragen* vt;

2. разм. (дадаць) hinzúfügen vt, dazúlegen vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

даклада́цца, ‑аецца; незак.

Зал. да дакладаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

докла́дывать^II несов. (добавлять) даклада́ць, дакла́дваць, дадава́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

dokładać

незак. дакладаць; дабаўляць, прыбаўляць;

dokładać starań, żeby co zrobić — прыкладаць намаганні, каб што зрабіць;

dokładać do interesu — мець страты

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

дадаваць, дабаўляць, прыбаўляць, набаўляць, падбаўляць, дакладаць, падкідаць, папаўняць / сыпкае: падсыпаць / вадкае: падліваць

Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)

zúlegen

1. vt

1) даклада́ць, дадава́ць, прыбаўля́ць

2):

sich (D) etw. ~ набы́ць што-н., абзаве́сціся чым-н.; прысво́іць што-н.

2. vi:

der Läufer hat (an Témpo) zúgelegt бягу́н паско́рыў тэмп

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

ánmelden

1. vt

1) аб’яўля́ць, заяўля́ць

2) даклада́ць

3) рэгістрава́ць

2. ~, sich

1) прапі́свацца (на жыхарства)

2) паве́даміць аб сваі́м прыбыцці́;

sich ~ lássen* загада́ць, далажы́ць аб сабе́

3):

sich zu éinem Kurs ~ запіса́цца на курс (лекцый і г.д.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)