дажджо́ўнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. дажджо́ўнік
Р. дажджо́ўніку
Д. дажджо́ўніку
В. дажджо́ўнік
Т. дажджо́ўнікам
М. дажджо́ўніку

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дажджо́ўнік, -ку м., бот., см. бу́сельнік

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)