дабрадзе́йка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дабрадзе́йка дабрадзе́йкі
Р. дабрадзе́йкі дабрадзе́ек
Д. дабрадзе́йцы дабрадзе́йкам
В. дабрадзе́йку дабрадзе́ек
Т. дабрадзе́йкай
дабрадзе́йкаю		 дабрадзе́йкамі
М. дабрадзе́йцы дабрадзе́йках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дабрадзе́йка ж., уст.

1. благоде́тельница;

2. (занимающаяся благотворительностью) благотвори́тельница

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дабрадзе́йка, ‑і, ДМ ‑дзейцы; Р мн. ‑дзеек; ж.

Жан. да дабрадзей.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дабрадзе́й, -дзе́я, мн. -дзе́і, -дзе́яў, м.

Той, хто робіць дабро, дапамагае, аказвае паслугу каму-н.

На словах д., а на справе ліхадзей (з нар.).

|| ж. дабрадзе́йка, -і, ДМ -дзе́йцы, мн. -і, -дзе́ек.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

benefactress [ˈbenɪfæktrəs] n. дабрадзе́йка, добразычлі́ўка

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

благоде́тельница дабрадзе́йка, -кі ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ми́лостивица дабрадзе́йка, -кі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

благотвори́тельница дабрачы́нніца, -цы ж.; дабрадзе́йка, -кі ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

benefactress

[ˈbenɪfæktrəs]

n.

дабрадзе́йка, дабрачы́ньніца f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

доброжела́тельница добразычлі́ўка, -кі ж., дабрадзе́йка, -кі ж., дабрачы́нніца, -цы ж.; прыхі́льніца, -цы ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)