назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| гі́ту | |
| гі́ту | |
| гі́там | |
| гі́це |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| гі́ту | |
| гі́ту | |
| гі́там | |
| гі́це |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
○ мёртвы г. — мёртвый гит
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Прабег каня на кароткую адлегласць (у конна-рысістым спорце).
•••
[Англ. heat.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
(
1)
2) адзіночны забег ці заезд на пэўную дыстанцыю (у лёгкай атлетыцы, мота- і веласпорце).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
гит
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
hit
v.
1) уда́рыць, вы́цяць, сту́кнуць
2) трапля́ць; папада́цца
3) напада́ць, натрапля́ць (ра́птам знахо́дзіць)
4) напада́ць, мо́цна крытыкава́ць
1) уда́р -у
2) папада́ньне
3) во́стры напа́д або́ кры́тыка
4) уда́ча
5)
•
- hit it off
- hit or miss
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
heat1
1. гарачыня́; спёка, спяко́та;
summer heat ле́тняя спёка;
heat haze ма́рыва, мро́іва
2. гара́чка, павы́шаная тэмперату́ра;
fever heat гара́чка; ліхама́нка;
blood heat нарма́льная тэмперату́ра це́ла
3. тэмперату́ра (
moderate heat уме́ранае цяпло́;
4. ацяпле́нне
5. запа́л, імпэ́т, заўзя́тасць; гара́чнасць;
heat of youth юна́цкі запа́л;
do
6. на́ціск; прыму́с;
put the heat on
7.
a final heat фіна́льны забе́г;
a dead heat адначасо́вы фі́ніш
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
мёртвы
1. мёртвый, у́мерший; (о растительности — ещё) засо́хший, увя́дший;
2. (такой, как у мертвеца) мёртвый, ме́ртвенный, безжи́зненный;
3. (лишённый признаков жизни) мёртвый, пусто́й, безжи́зненный; (о земле — ещё) беспло́дный, пусты́нный;
4.
5.
6. (не нарушаемый звуками) мёртвый, безмо́лвный;
○ ~вая — галава́
м. я́кар —
~вая вага́ —
~вая мо́ва —
м. капіта́л — мёртвый капита́л;
м. інвента́р —
м. ву́зел —
~вая пятля́ —
~вая вада́ —
~вая прыро́да — мёртвая приро́да;
м.
м. пункт —
м. зыб — мёртвая зыбь;
~вая прасто́ра —
м. штыль — мёртвый штиль;
◊ ~вая хва́тка — мёртвая хва́тка;
м. сезо́н — мёртвый сезо́н;
ні жывы́ ні м. — ни жив ни мёртв;
~вая душа́ — мёртвая душа́;
~вая цішыня́ — мёртвая тишина́;
спаць ~вым сном — спать мёртвым сном;
ляжа́ць ~вым — гру́зам лежа́ть мёртвым гру́зом
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)