головня́​II (болезнь хлебных злаков) галаўня́, -ні́ ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

головня́​I (тлеющее или обгорелое полено) галаве́шка, -кі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

головня

Том: 7, старонка: 40.

img/07/07-040_0174_Головня.jpg

Гістарычны слоўнік беларускай мовы (1982–2017)

галаве́шка ж. головня́, голове́шка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

асма́лак, -лка м. головня́ ж.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

спарыння́ ж., бот. спорынья́, головня́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кура́вы

1. дымя́щий;

~вая галаве́шка — дымя́щая головня́;

2. (покрытый копотью) закопчённый

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

са́жа ж.

1. са́жа;

2. осе́вшая ко́поть;

3. (болезнь хлебных злаков) головня́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ГАЛАЎНЯ́ (Анатоль Дзмітрыевіч) (2.2.1900, г. Сімферопаль, Украіна — 25.6.1982),

рускі кінааператар, тэарэтык кіно. Засл. дз. маст. Расіі (1935). Праф. (1939). Д-р мастацтвазнаўства (1966). Герой Сац. Працы (1980). Скончыў Дзярж. тэхнікум кінематаграфіі (1926). Адзін з заснавальнікаў сав. аператарскай школы. У творчай садружнасці з рэжысёрам У.Пудоўкіным зняў фільмы: «Маці» (1926), «Канец Санкт-Пецярбурга» (1927), «Нашчадак Чынгісхана» (1929), «Мінін і Пажарскі» (1939), «Сувораў» (1941), «Адмірал Нахімаў» (1947; Дзярж. прэмія СССР 1947), «Жукоўскі» (1950; Дзярж. прэмія СССР 1951; апошнія 3 фільмы разам з аператарам Т.​Лобавай). Творчасць Галаўні блізкая да традыцый рус. рэаліст. жывапісу з улікам спецыфікі кіно. Смела выкарыстоўваў дынамічныя магчымасці камеры і асвятлення.

Тв.:

Съёмка цветного кинофильма. М., 1952;

Мастерство кинооператора. М., 1965;

Творчество оператора фильма. М., 1978.

Літ.:

Громов Е.С. Кинооператор Анатолий Головня. М., 1980.

т. 4, с. 455

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

іскры́ць несов., в разн. знач. искри́ть;

галаве́шка і. — головня́ искри́т;

рубі́льнік і. — руби́льник искри́т

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)