1. Галоўны, асноўны, вядучы.
2. Усеагульны, грунтоўны, карэнны.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
1. Галоўны, асноўны, вядучы.
2. Усеагульны, грунтоўны, карэнны.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
‘
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
| генера́льныя | ||
| генера́льнага | генера́льных | |
| генера́льнаму | генера́льным | |
| генера́льнага | генера́льных | |
| генера́льным | генера́льнымі | |
| генера́льным | генера́льных |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прыметнік, адносны
| генера́льная | генера́льнае | генера́льныя | ||
| генера́льнага | генера́льнай генера́льнае |
генера́льнага | генера́льных | |
| генера́льнаму | генера́льнай | генера́льнаму | генера́льным | |
генера́льнага ( |
генера́льную | генера́льнае | генера́льныя ( генера́льных ( |
|
| генера́льным | генера́льнай генера́льнаю |
генера́льным | генера́льнымі | |
| генера́льным | генера́льнай | генера́льным | генера́льных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
○ г. штаб — генера́льный штаб;
~ная рэпеты́цыя — генера́льная репети́ция
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
1. Галоўны, асноўны, вядучы.
2. Усеагульны, грунтоўны.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
1. Generál-; Haupt-;
2. (усеагульны, грунтоўны) generéll
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
(
1) галоўны, асноўны, вядучы (
2) усеагульны, грунтоўны (
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
(
1) галоўны, асноўны, вядучы (
2) усеагульны, грунтоўны (
3) які ўзначальвае якую
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)