Verbum

анлайнавы слоўнік

ге́й

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

	адз.	мн.
Н.	ге́й	геі
Р.	гея	геяў
Д.	гею	геям
В.	гея	геяў
Т.	геем	геямі
М.	гею	геях

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ГЕЙ (Канстанцін Веньямінавіч) (жн. 1896, С.-Пецярбург — 25.2.1939),

савецкі парт. дзеяч. У Кастр. Рэвалюцыю 1917 і грамадз. вайну старшыня Пскоўскага губвыканкома, сакратар Пскоўскага губкома РКП(б). З 1922 заг. арганізац. аддзела Паўн.-Зах. бюро ЦК РКП(б). З 1923 сакратар Свярдлоўскага губкома, з 1925 заг. арганізац. аддзела ЦК ВКП(б), чл. Выканкома Прафінтэрна. З 3.1.1930 да 18.1.1932 1-ы сакратар і чл. Бюро ЦК КП(б)Б. З 1932 сакратар Маскоўскага к-та ВКП(б). З 1934 упаўнаважаны Камісіі сав. кантролю пры СНК СССР па Узбекістане, з 1937 — па Горкаўскай вобл. Канд. у чл. ЦК ВКП(б) у 1924—34. Чл. ЦВК БССР у 1930—32. На пасадзе 1-га сакратара ЦК КП(б)Б прымаў актыўны ўдзел у барацьбе супраць т.зв. нацдэмаўшчыны, пры ім быў сфальсіфікаваны працэс па справе «Саюза вызвалення Беларусі». Прыгавораны да расстрэлу. Рэабілітаваны ў 1956.

М.Ф.Шумейка.

т. 5, с. 133

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

гей

Том: 6, старонка: 269.

Гістарычны слоўнік беларускай мовы (1982–2017)

гей-люса́каўскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	гей-люса́каўскі	гей-люса́каўская	гей-люса́каўскае	гей-люса́каўскія
Р.	гей-люса́каўскага	гей-люса́каўскай гей-люса́каўскае	гей-люса́каўскага	гей-люса́каўскіх
Д.	гей-люса́каўскаму	гей-люса́каўскай	гей-люса́каўскаму	гей-люса́каўскім
В.	гей-люса́каўскі (неадуш.) гей-люса́каўскага (адуш.)	гей-люса́каўскую	гей-люса́каўскае	гей-люса́каўскія (неадуш.) гей-люса́каўскіх (адуш.)
Т.	гей-люса́каўскім	гей-люса́каўскай гей-люса́каўскаю	гей-люса́каўскім	гей-люса́каўскімі
М.	гей-люса́каўскім	гей-люса́каўскай	гей-люса́каўскім	гей-люса́каўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

гей-клу́б

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

	адз.	мн.
Н.	гей-клу́б	гей-клу́бы
Р.	гей-клу́ба	гей-клу́баў
Д.	гей-клу́бу	гей-клу́бам
В.	гей-клу́б	гей-клу́бы
Т.	гей-клу́бам	гей-клу́бамі
М.	гей-клу́бе	гей-клу́бах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Гей Дж. 3/230

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

ГЕЙ-ЛЮСА́К ((Gay-Lussac) Жазеф Луі) (6.12.1778, г. Сен-Леанар-дэ-Набла, Францыя — 9.5.1850),

французскі хімік і фізік. Чл. Парыжскай АН (1806). Скончыў Політэхн. школу ў Парыжы (1800), дзе і працаваў у 1800—02, з 1809 праф. хіміі гэтай школы і праф. фізікі ў Сарбоне, з 1832 праф. хіміі ў Бат. садзе ў Парыжы. Адкрыў газавыя законы, названыя яго імем (гл. Гей-Люсака законы), хім. элемент бор (1808, разам з Л.Ж.Тэнарам). Атрымаў сінільную к-ту і дыцыян (1815). Вынайшаў тэрмаметрограф (1816), ртутны барометр, вежу для ўлоўлівання аксідаў азоту пры прамысл. вытв-сці сернай к-ты (1827). Распрацаваў прамысл. метад атрымання шчаўевай к-ты з драўнянага пілавіння (1829), удасканаліў метады аб’ёмнага аналізу (1824—32).

Літ.:

Макаров В.С., Шамшин Д.Л. Классическая химия и ее творцы. Воронеж, 1989.

т. 5, с. 134

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Гей Н. К. 8/284; 10/361

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Гей К. В. 2/507; 3/413; 5/325; 9/320; 10/308; 12/205

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Гей-Люсак Ж. Л. 1/313; 2/371; 7/469

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)