гастрано́м, -а, мн. -ы, -аў, м.

1. Знаток і любіцель смачнай ежы; гурман.

2. Магазін, які гандлюе харчовымі таварамі, прадуктамі.

Купіць малако ў гастраноме.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

гастрано́м

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. гастрано́м гастрано́мы
Р. гастрано́ма гастрано́маў
Д. гастрано́му гастрано́мам
В. гастрано́м гастрано́мы
Т. гастрано́мам гастрано́мамі
М. гастрано́ме гастрано́мах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

гастрано́м м., в разн. знач. гастроно́м

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

гастрано́м, ‑а, м.

1. Знаток і любіцель смачней ежы; гурман.

2. Гастранамічны магазін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гастрано́м м.

1. (гурман) Féinschmecker m -s, -;

2. (магазін) Delikatéssenhandlung f -, -en, Féinkosthandlung f, Lébensmittelgeschäft n -(e)s, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

гастрано́м

(фр. gastronome, ад гр. gaster, -tros = страўнік + nomos = закон)

1) прадуктовы магазін;

2) тое, што і гурман.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Гастрано́м ’гастраном’ (БРС), гастрано́мія. Рус. гастроно́м, гастроно́мия, укр. гастроно́м, гастроно́мія. Запазычанне з франц. gastronome, gastronomie (< грэч.). Гл. Шанскі, 1, Г, 37–38.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

гастрано́м

(фр. gastronome, ад гр. gaster, -tros = страўнік + nomos = закон)

1) прадуктовы магазін;

2) тое, што і гурман.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

гастроно́м гастрано́м, -ма м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Delikatéssengeschäft n -es, -e магазі́н-гастрано́м

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)