гагата́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. гагата́нне
Р. гагата́ння
Д. гагата́нню
В. гагата́нне
Т. гагата́ннем
М. гагата́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

гагата́нне ср. гогота́нье, го́гот м.; см. гагата́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

гагата́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. гагатаць, а таксама гукі гэтага дзеяння. Чулася гагатанне гусей.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гагата́ць, -гачу́, -го́чаш, -го́ча; -гачы́; незак.

1. Пра гусей: абзывацца крыкам, падобным на гукі «га-га-га».

2. Моцна, нястрымана смяяцца (разм.).

|| наз. гагата́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

squawk​1 [skwɔ:k] n. прані́злівы крык; клёкат; куда́хтанне; гагата́нне, го́гат

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

gęganie

н. гагатанне

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

гогота́нье

1. гагата́нне, -ння ср.;

2. рагата́нне, -ння ср.; см. гогота́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прагергета́ць

‘утварыць гергетанне, гагатанне (пра гусей); сказаць на незразумелай мове што-небудзь і без прамога дапаўнення’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прагергечу́ прагерге́чам
2-я ас. прагерге́чаш прагерге́чаце
3-я ас. прагерге́ча прагерге́чуць
Прошлы час
м. прагергета́ў прагергета́лі
ж. прагергета́ла
н. прагергета́ла
Загадны лад
2-я ас. прагергечы́ прагергечы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час прагергета́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Geschnátter n -s

1) кра́канне, гагата́нне

2) разм. балбатня́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

кукарэ́ку і кукарэ́ку, выкл.

Ужываецца гукапераймальна для абазначэння крыку пеўня. / у знач. наз. Чыстае, свежае ранішняе паветра разносіла .. песні жаваранкаў, шчэбет сумятлівых вераб’ёў, гагатанне гусей і гарластае ку-ка-рэ-ку верханскіх пеўняў. Колас.

•••

Ні бэ, ні мэ, ні кукарэку — нічога не ведае, ні ў чым не разбіраецца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)