вы́шчалачыць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. вы́шчалачу вы́шчалачым
2-я ас. вы́шчалачыш вы́шчалачыце
3-я ас. вы́шчалачыць вы́шчалачаць
Прошлы час
м. вы́шчалачыў вы́шчалачылі
ж. вы́шчалачыла
н. вы́шчалачыла
Загадны лад
2-я ас. вы́шчалачы вы́шчалачыце
Дзеепрыслоўе
прош. час вы́шчалачыўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вы́шчалачыць сов., хим. вы́щелочить

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́шчалачыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць; зак., што.

Спец. Вылучыць састаўную частку якога‑н. цвёрдага рэчыва, растварыўшы яго ў вадкасці. Вышчалачыць дубільнае рэчыва.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вышчало́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да вышчалачыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вышчало́чванне, ‑я, н.

Дзеянне і працэс паводле знач. дзеясл. вышчалочваць — вышчалачыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́щелочить сов.

1. хим. вы́шчалачыць;

2. геол. вы́лугаваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́шчалачаны, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад вышчалачыць.

2. у знач. прым. Спец. Кіслы. Вышчалачаныя глебы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

wyługować

зак.

1. хім. вышчалачыць;

2. вылугаваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)