вы́чытаць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што.

1. Даведацца пра што-н. з прачытанага.

В. навіну.

2. Выверыць, чытаючы (спец.).

В. рукапіс.

|| незак. вычы́тваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. вы́чытка, -і, ДМ -тцы, ж. (да 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

вы́чытаць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. вы́чытаю вы́чытаем
2-я ас. вы́чытаеш вы́чытаеце
3-я ас. вы́чытае вы́чытаюць
Прошлы час
м. вы́чытаў вы́чыталі
ж. вы́чытала
н. вы́чытала
Загадны лад
2-я ас. вы́чытай вы́чытайце
Дзеепрыслоўе
прош. час вы́чытаўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вы́чытаць сов., в разн. знач. вы́читать;

што ты ~таў у газе́це? — что ты вы́читал в газе́те?

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́чытаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

1. Даведацца пра што‑н. з прачытанага. Вычытаць навіну. □ Дзесьці я вычытаў, што людзей заўсёды аб’ядноўвае тое аднолькавае, што ў іх на душы. Карпюк. [Міхалючок:] — Тут пра што хочаце вычытаеце. Чорны. // Прачытаць уголас для агульнага ведама; зачытаць. Дырэктар школы абвясціў вечар адкрытым, вычытаў па спісе, каму ў прэзідыум. Сабаленка.

2. Чытаючы, зверыць, выправіць тэкст. Вычытаць рукапіс, гранкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Вычыта́ць ’плакаць, галасіць з прыгаворваннем’ (Сцяшк., ДАБМ, 910), вычы́тваць ’тс’ (Сцяц.). Ад чытаць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

вы́чытаць, вычы́тваць

1. (даведацца з прачытанага) heráuslesen* vt; durch Lésen erfáhren*;

2. (рукапіс) zum Druck vórbereiten; korrigíeren vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

вы́читать сов. вы́чытаць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́чытаны вы́читанный; см. вы́чытаць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вычы́тваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да вычытаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́чытаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад вычытаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)