назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| вы́чварнасці | |
| вы́чварнасці | |
| вы́чварнасцю | |
| вы́чварнасці |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| вы́чварнасці | |
| вы́чварнасці | |
| вы́чварнасцю | |
| вы́чварнасці |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Асаблівасць вычварнага.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
вы́чварны, -ая, -ае.
1. Мудрагелісты, напышлівы.
2. Тое, што і пачварны.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
прэтэнцыёзнасць, ‑і,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
quirkiness
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
вы́чурность
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
finezja
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Wúnderlichkeit
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)