вы́цінка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вы́цінка |
вы́цінкі |
| Р. |
вы́цінкі |
вы́цінак |
| Д. |
вы́цінцы |
вы́цінкам |
| В. |
вы́цінку |
вы́цінкі |
| Т. |
вы́цінкай
вы́цінкаю |
вы́цінкамі |
| М. |
вы́цінцы |
вы́цінках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
cutting
[ˈkʌtɪŋ]
1.
n.
1) адрэ́заны па́растак, чарано́к -ка́ m.
2) вы́цінка з газэ́ты
3) рэ́заньне, вырэ́званьне n.
2.
adj.
1) балю́чы, во́стры, кры́ўдны, ко́лкі, зье́длівы
a cutting remark — кры́ўдная заўва́га
2) прані́зьлівы (ве́цер)
3) дасьці́пны, тра́пны, ко́лкі (заўва́га)
•
- cuttings
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)