высо́ўны, -ая, -ае.

Прыстасаваны для высоўвання.

Высоўная скрынка.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

высо́ўны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. высо́ўны высо́ўная высо́ўнае высо́ўныя
Р. высо́ўнага высо́ўнай
высо́ўнае
высо́ўнага высо́ўных
Д. высо́ўнаму высо́ўнай высо́ўнаму высо́ўным
В. высо́ўны (неадуш.)
высо́ўнага (адуш.)
высо́ўную высо́ўнае высо́ўныя (неадуш.)
высо́ўных (адуш.)
Т. высо́ўным высо́ўнай
высо́ўнаю
высо́ўным высо́ўнымі
М. высо́ўным высо́ўнай высо́ўным высо́ўных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

высо́ўны выдвижно́й

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

высо́ўны, ‑ая, ‑ае.

Прыстасаваны для высоўвання. Высоўная скрынка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

высо́ўны áufschiebbar, heráusziehbar;

высо́ўныя драбі́ны Áusziehleiter f -, -n, áusziehbare Léiter

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

выдвижно́й высо́ўны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

wysuwany

высоўны; выстаўны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

áusziehbar a выстаўны́, высо́ўны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

РЫБЕ́Ц, сырць (Vimba vimba),

рыба сям. карпавых атр. карпападобных. Адзіны від роду. Пашыраны ў бас. Паўн., Балт., Азоўскага, Чорнага і Каспійскага мораў. Прахадныя і паўпрахадныя формы, ёсць жылыя (р. Дняпро). Жыве пераважна ў паглыбленнях рэк з хуткім цячэннем. Бел. нар. назвы: цырта, падуства. Занесены ў Чырв. кнігу Беларусі.

Даўж. да 50 см, маса да 3 кг. Цела ўмерана-падоўжанае, высокае, укрыта буйной шчыльнай луской. Паміж спінным і хваставым плаўнікамі — кіль, укрыты луской. Рот ніжні, высоўны. Корміцца доннымі беспазваночнымі, лічынкамі насякомых, ракападобнымі, часам дробнай рыбай. Аб’ект промыслу і развядзення.

Рыбец: 1 — самка; 2 — самец у нераставым стане.

т. 13, с. 485

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

шверт

(ням. Schwert = літар. меч)

высоўны плоскі кіль 1 на малых парусных суднах для павелічэння супраціўлення дрэйфу.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)