вы́скрабкі

‘выскрабеныя рэшткі’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. вы́скрабкі
Р. вы́скрабкаў
Д. вы́скрабкам
В. вы́скрабкі
Т. вы́скрабкамі
М. вы́скрабках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вы́скрабкі, -каў ед. нет, разг. вы́скребки, оскрёбки

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́скрабкі, ‑бак; адз. няма.

Разм. Выскрабеныя рэшткі чаго‑н. Выскрабкі кашы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́скрабкі мн. разм. das Zusámmengekratzte (sub), das Zusámmengeschabte (sub); zusámmengekratzte Spéisereste aus Töpfen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Вы́скрабкі (БРС). Укр. ви́скрібкі, польск. wyskrobek, звычайна мн. л. wyskrobki, в.-луж. wuškrabk, чэш. дыял. vyškrabek ’булачка з рэштак цеста’. Ад выскрабаць з суф. ‑к‑.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

паскрэ́бкі, -аў (разм.).

Тое, што і выскрабкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

вы́скрабак

‘булачка, спечаная з рэштак цеста’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. вы́скрабак вы́скрабкі
Р. вы́скрабка вы́скрабкаў
Д. вы́скрабку вы́скрабкам
В. вы́скрабак вы́скрабкі
Т. вы́скрабкам вы́скрабкамі
М. вы́скрабку вы́скрабках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

паскрэ́бкі, ‑аў; адз. няма.

Разм. Тое, што і выскрабкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́скребки разг. вы́скрабкі, -каў ед. нет;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)