высве́чваць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
высве́чвае |
высве́чваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
высве́чваў |
высве́чвалі |
| ж. |
высве́чвала |
| н. |
высве́чвала |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
высве́чваць несов.
1. (о небесных светилах) выгля́дывать, сия́ть;
2. отсве́чивать, свети́ться
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
высве́чваць, ‑ае; незак.
1. Незак. да высвеціць.
2. Адсвечваць, свяціцца. [Лаўрык] нёс [Віку] цераз шырокі брадок, дно якога высвечвала чыстым жоўтым жвірам... Вітка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)