выпускні́ца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
выпускні́ца |
выпускні́цы |
| Р. |
выпускні́цы |
выпускні́ц |
| Д. |
выпускні́цы |
выпускні́цам |
| В. |
выпускні́цу |
выпускні́ц |
| Т. |
выпускні́цай выпускні́цаю |
выпускні́цамі |
| М. |
выпускні́цы |
выпускні́цах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
выпускні́ца ж. выпускни́ца
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
выпускні́ца, ‑ы, ж.
Жан. да выпускнік.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
выпускні́к, -а́, мн. -і́, -о́ў, м.
Той, хто заканчвае навучальную ўстанову, навучэнец апошняга класа, курса.
|| ж. выпускні́ца, -ы, мн. -ы, -ніц.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
выпускни́ца выпускні́ца, -цы ж.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
absolwentka
ж. выпускніца
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
alumna [əˈlʌmnə] n. (pl. alumnae) AmE, fml была́я студэ́нтка, выпускні́ца (школы, каледжа, універсітэта)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
maturzystka
ж. выпускніца сярэдняй навучальнай установы
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
alumna
[əˈlʌmnə]
n., pl. -nae [əˈlʌmni:]
была́я гадава́нка, выпускні́ца f. (навуча́льнай устано́вы)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
senior
[ˈsi:njər]
1.
adj.
1) старэ́йшы
John Parker senior — Джон Паркер-старэ́йшы
2) старэ́йшы паво́дле стано́вішча або́ вы́слугі гадо́ў
the senior class — старэ́йшая кля́са
2.
n.
1) старэ́йшая асо́ба
2) ста́ршы ра́нгам або́ вы́слугай гадо́ў
3) выпускні́к -а́ m., выпускні́ца f.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)