выпрабава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
выпрабава́нне |
выпрабава́нні |
| Р. |
выпрабава́ння |
выпрабава́нняў |
| Д. |
выпрабава́нню |
выпрабава́нням |
| В. |
выпрабава́нне |
выпрабава́нні |
| Т. |
выпрабава́ннем |
выпрабава́ннямі |
| М. |
выпрабава́нні |
выпрабава́ннях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
выпрабава́нне, -я, мн. -і, -яў, н.
1. гл. выпрабаваць.
2. Цяжкае перажыванне, няшчасце.
Прайсці праз цяжкія выпрабаванні.
Суровыя выпрабаванні вайны.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
выпрабава́нне ср.
1. испыта́ние; см. вы́прабаваць;
2. искуше́ние, иску́с м., и́скус м.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
выпрабава́нне, ‑я, н.
1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. выпрабаваць.
2. Няшчасце, нягода. Прайсці праз цяжкія выпрабаванні.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
выпрабава́нне н.
1. Versúch m -(e)s, -e, Test m -(e)s, -e і -s, Pró be f -, -n (проба); Untersúchung f -, -en, Prüfung f -, -en (праверка);
выпрабава́нне а́тамнай збро́і Atóm(waffen)tests pl, Kérn waffenversuche pl;
спыне́нне выпрабава́нняў Versúchsstopp m -s, -s;
вытво́рчыя выпрабава́нні Betríebsprüfungen pl;
вы́барачнае выпрабава́нне Stíchprobe f -;
право́дзіць выпрабава́нне éinen Versúch dúrchführen (чаго-н. mit D), tésten [áusprobieren] (чаго-н. A);
узя́ць на выпрабава́нне éiner Prüfung unterwérfen* [unterzíehen*]; перан. auf die Próbe stéllen;
вы́трымаць выпрабава́нне éine Prüfung bestéhen*;
прайсці́ цяжкі́я выпрабава́нні Schwéres dúrchgemacht háben, schwer geprüft sein; vom Schícksal héimgesucht wérden
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
вы́прабаваць, -бую, -буеш, -буе; -буй; -баваны; зак., каго-што.
Праверыць на практыцы, вопыце.
В. матор.
В. сваю сілу.
|| незак. выпрабо́ўваць, -аю, -аеш, -ае.
|| наз. выпрабава́нне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
иску́с м. выпрабава́нне, -ння ср.; (соблазн) спаку́са, -сы ж.;
вы́держать иску́с вы́трымаць выпрабава́нне.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Іспы́т ’праверка ведаў, экзамен’, ’выпрабаванне, праверка’ (ТСБМ, Гарэц.). Рус. испыта́ние ’праверка, даследаванне’, ’экзамен’, ’цяжкае перажыванне, няшчасце, жыццёвая нягода’, дыял. испы́т ’спроба, проба’, испы́тка ’выпрабаванне, праверка’, ’спроба’, укр. і́спит ’выпрабаванне’, ’экзамен’, іспіта́ння ’выпрабаванне’, серб.-харв. ѝспит ’экзамен’, ’допыт’, ’заручыны’, балг. и́зпит ’экзамен’, ’выпрабаванне’, макед. испит ’тс’. Ст.-рус. испытъ ’расследаванне, дазнанне’, ’проба, праверка’ < ст.-слав. испытъ ’выпрабаванне, даследаванне’ поруч з испытание ’выпрабаванне, даследаванне, расследаванне’. Бязафікснае ўтварэнне ад испытати (відаць, калька ст.-грэч. ἐξ‑ετάξω ’даследаваць, выпрабоўваць’ з ἐξ‑ ‑ис, ἐτάξω‑ пытаю), гл. Шанскі, 2, I, 128.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ordeal [ɔ:ˈdi:l, ˈɔ:di:l] n. суро́вае выпрабава́нне;
go through a terrible ordeal прайсці́ праз ця́жкае выпрабава́нне
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
про́ба, -ы, ж.
1. Выпрабаванне, праверка.
П. механізма.
П. галасоў.
П. агнём.
2. Частка матэрыялу, ежы, узятая для праверкі, вызначэння якасці.
Узяць на пробу.
|| прым. про́бны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)