вы́нюхаць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. вы́нюхаю вы́нюхаем
2-я ас. вы́нюхаеш вы́нюхаеце
3-я ас. вы́нюхае вы́нюхаюць
Прошлы час
м. вы́нюхаў вы́нюхалі
ж. вы́нюхала
н. вы́нюхала
Загадны лад
2-я ас. вы́нюхай вы́нюхайце
Дзеепрыслоўе
прош. час вы́нюхаўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вы́нюхаць сов., прям., перен., разг. вы́нюхать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́нюхаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

1. Знайсці па паху. Кот вынюхаў мышэй.

2. перан. Разм. груб. Вызнаць, выведаць; высачыць. Вынюхаць чужыя намеры. Вынюхаць навіну.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́нюхаць, выню́хваць

1. verschnúpfen vt;

вы́нюхаць усю́ таба́ку den gánzen Tábak verschnúpfen;

2. разм. (выведаць) áufspüren vt; áuskundschaften vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

выню́хваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да вынюхаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́нюхать сов., прост., прям., перен. вы́нюхаць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

выню́хванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. вынюхваць — вынюхаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абшны́харыць

‘вынюхаць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. абшны́хару абшны́харым
2-я ас. абшны́харыш абшны́харыце
3-я ас. абшны́харыць абшны́хараць
Прошлы час
м. абшны́харыў абшны́харылі
ж. абшны́харыла
н. абшны́харыла
Дзеепрыслоўе
прош. час абшны́харыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Выцмы́га ’прайдоха, прайдзісвет’ (Нас., Гарэц., Др.-Падб.). Ад выцмыгаць (гл. цмыгаць) ’выбегаць, вынюхаць, выцягаць’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

wyniuchać

зак. разм. вынюхаць; адчуць, высачыць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)