вы́гнута
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| вы́гнута |
- |
- |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
вы́гнута-ава́льны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́гнута-ава́льны |
вы́гнута-ава́льная |
вы́гнута-ава́льнае |
вы́гнута-ава́льныя |
| Р. |
вы́гнута-ава́льнага |
вы́гнута-ава́льнай
вы́гнута-ава́льнае |
вы́гнута-ава́льнага |
вы́гнута-ава́льных |
| Д. |
вы́гнута-ава́льнаму |
вы́гнута-ава́льнай |
вы́гнута-ава́льнаму |
вы́гнута-ава́льным |
| В. |
вы́гнута-ава́льны (неадуш.)
вы́гнута-ава́льнага (адуш.) |
вы́гнута-ава́льную |
вы́гнута-ава́льнае |
вы́гнута-ава́льныя (неадуш.)
вы́гнута-ава́льных (адуш.) |
| Т. |
вы́гнута-ава́льным |
вы́гнута-ава́льнай
вы́гнута-ава́льнаю |
вы́гнута-ава́льным |
вы́гнута-ава́льнымі |
| М. |
вы́гнута-ава́льным |
вы́гнута-ава́льнай |
вы́гнута-ава́льным |
вы́гнута-ава́льных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
изо́гнуто-ова́льный вы́гнута-ава́льны.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
вы́гнуты
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́гнуты |
вы́гнутая |
вы́гнутае |
вы́гнутыя |
| Р. |
вы́гнутага |
вы́гнутай
вы́гнутае |
вы́гнутага |
вы́гнутых |
| Д. |
вы́гнутаму |
вы́гнутай |
вы́гнутаму |
вы́гнутым |
| В. |
вы́гнуты (неадуш.)
вы́гнутага (адуш.) |
вы́гнутую |
вы́гнутае |
вы́гнутыя (неадуш.)
вы́гнутых (адуш.) |
| Т. |
вы́гнутым |
вы́гнутай
вы́гнутаю |
вы́гнутым |
вы́гнутымі |
| М. |
вы́гнутым |
вы́гнутай |
вы́гнутым |
вы́гнутых |
Кароткая форма: вы́гнута.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
анія́кі, ‑ая, ‑ае.
Разм.
1. займ. Зусім ніякі. Навокал не было аніякага гуку. Чорны. Некалькі дзён не было аб Ігнаце аніякіх чутак. Лынькоў.
2. у знач. прым. Вельмі дрэнны, нічога не варты. [Журавель:] — Шыя выгнута вужакай, Хараства ні ў чым няма І убор твой аніякі, І нягодная сама [Чапля]. Танк.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мост, -а, М -сце, мн. масты́, масто́ў, м.
1. Збудаванне для пераходу або пераезду цераз раку, канал, чыгунку і г.д.
Чыгуначны м.
Пантонны м.
2. перан. Тое, што служыць звяном сувязі паміж кім-, чым-н.
Паветраны м.
3. У спорце: пастава, пры якой цела выгнута грудзямі ўверх з апорай на далоні і ступні.
4. Частка шасі аўтамашыны (спец.).
5. Планка, на якой замацоўваецца рад штучных зубоў у зубным пратэзе.
|| памянш. мо́сцік, -а, мн. -і, -аў, м. (да 1—3 знач.) і масто́к, -тка́, мн. -ткі́, -тко́ў, м. (да 1 знач.).
|| прым. маставы́, -а́я, -о́е (да 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
мост, ‑а, М ‑сце; мн. масты, ‑оў; м.
1. Збудаванне для пераходу або пераезду цераз раку, канал, чыгунку і г. д. Чыгуначны мост. Пад’ёмны мост. □ Гулка аддаецца тупат капыт па драўляным мосце. Бядуля. І ўсе сходзяцца на адным: да таго, як будзе пабудаваны капітальны мост праз Дзвіну ў раёне будоўлі, на месцы пераправы патрэбен наплыўны мост. Грахоўскі. // перан. Тое, што служыць звяном сувязі паміж кім‑, чым‑н. Бясхітрасна і проста Сыду на берагі чужыя я. Хачу зрабіцца хоць маленькім мостам Між імі і табой, зямля мая. Панчанка.
2. У спорце — пастава, пры якой цела выгнута грудзямі ўверх з апорай на далоні і пяткі.
3. Спец. Частка шасі аўтамашыны, трактара, размешчаная над восямі і звязаная з коламі. Пярэдні мост. Задні мост.
4. Спец. Планка, на якой замацоўваецца рад штучных зубоў.
•••
Паветраны мост — авіяцыйная лінія з перавалачнымі аэрадромамі і навігацыйным абсталяваннем.
Пантонны мост — мост на пантонах.
(Патрэбен) як у мосце дзірка гл. дзірка.
Проста з моста гл. проста.
Спаліць масты (за сабой) гл. спаліць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)