Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
вы́варка, ‑і, ДМ ‑рцы, ж.
1.Дзеяннепаводледзеясл. выварыць (у 1 знач.).
2.Разм. Пасудзіна, у якой выварваецца бялізна.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́варкаж.
1. (выварванне) Áuskochen n -s;
вы́варкімн. (рэшткі пасля варкі) Ábsud m -(e)s, -e; das Áusgekochte (sub);
2. (пасудзіна) (Wásch)bóttich m -(e)s, -e
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
ПІЎНА́Я ВЫ́ВАРКА,
адход піваварнай вытворчасці, нерастваральны ў вадзе асадак соладу (піўная гушча). Змяшчае часцінкі ядзер і абалонкі зерня. У свежым і сушаным выглядзе, часцей у сумесі з інш. кармамі, выкарыстоўваецца для скормлівання с.-г. жывёлам. Хутка псуецца. У 100 кг свежай П.в. змяшчаецца 4,2 кг засваяльнага пратэіну, у 100 кг сушаных — 16,9.