виноку́рня ж., уст. вінаку́рня, -ні ж., бро́вар, -ра м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
вінаку́рня ж., уст. виноку́рня
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
бро́вар м. виноку́рня ж., виноку́ренный заво́д
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Вінакурня ’вінакурны завод, бровар’ (БРС, КТС). Укр. виноку́рня, рус. виноку́рня, ст.-рус. винокурня (з XVII ст.) ’тс’. Утворана па тыпу іншых Nomina loci пры дапамозе суф. ‑ьnʼa (які служыць для ўтварэння назваў закрытых памяшканняў) ад дзеяслова вінакурыць ’гнаць віно, гарэлку’ (ці ад назоўніка вінаку́р).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)