ва́пнішча

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ва́пнішча ва́пнішчы
Р. ва́пнішча ва́пнішч
ва́пнішчаў
Д. ва́пнішчу ва́пнішчам
В. ва́пнішча ва́пнішчы
Т. ва́пнішчам ва́пнішчамі
М. ва́пнішчы ва́пнішчах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ва́пнішча ср., см. ва́пельня 2

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ва́пнішча, ‑а, н.

Месца, дзе капаюць вапняк.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ва́пельня

1. Месца, кар'ер, дзе здабываюць вапну (БРС). Тое ж вапе́йніца (Віц. Касп.), вапе́льня (Слаўг., Сміл. Шат.), вапе́нніца (Зах. Бел. Др.-Падб.), ва́пніца, ва́пнішча (Нас.), вапно (Нас. АУ).

2. Печ, месца, дзе абпальваюць вапну; вапенны завод (БРС). Тое ж вапе́йніца (Віц. Касп.), вапе́льня (Нас.), вапе́нніца (Віц. Касп.).

Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)