вані́ты, -аў (разм.).

Адвольнае вывяржэнне змесціва страўніка цераз рот, а таксама тое, што вывяргаецца пры ванітаванні, рвоце.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

вані́ты

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. вані́ты
Р. вані́таў
Д. вані́там
В. вані́ты
Т. вані́тамі
М. вані́тах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вані́ты, -таў ед. нет, разг. рво́та ж., блево́та ж., блево́тина ж.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вані́ты, ‑аў; адз. няма.

Разм. Тое, што вывяргаецца са страўніка пры ванітаванні, рвоце.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вані́ты мн. das Erbróchene (sub)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Вані́ты ’стан, калі чалавеку моташна, млосна; моташнасць, млоснасць’ (КЭС). Запазычана з польск. wonity, якое з’яўляецца дэвербатывам ад monitować (Брукнер, 630). Гл. ванітаваць, ваміт.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

vomit​1 [ˈvɒmɪt] n. вані́ты, (i)рво́та

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

travelsickness [ˈtrævlˌsɪknəs] n. вані́ты ад язды́, ад палёту

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

блево́та, блево́тина ж. вані́ты, -таў ед. нет.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Erbréchen n -s (і)рво́та, вані́ты

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)