валі́за

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. валі́за валі́зы
Р. валі́зы валі́з
Д. валі́зе валі́зам
В. валі́зу валі́зы
Т. валі́зай
валі́заю		 валі́замі
М. валі́зе валі́зах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

валі́за

(фр. valise)

1) паштовы мяшок дыпламатычнага кур’ера;

2) уст. тое, што і чамадан.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Валіза 1 ’чамадан’ (Шпіл.), валіска (лях., Янк. Мат.). З польск. walizek, waliza < франц. valise (Карскі, Белорусы, 160; Кюнэ, Poln., 113; Фасмер, 1, 269; Рудніцкі, 1, 301).

Валіза 2 ’завала, гультай, лодыр’ (Бір. Дзярж., З нар. сл.); ’неахайны’ (Мат. Гом., КСТ); ’бамбіза’ (КСП). Верагодна, пераноснае значэнне валіза 1 ’чамадан’ (параўн. пераноснае ўжыванне бочка, мех, вантух, сундук); на асэнсаванне слова зрабіла ўплыў збліжэнне з валіць і бамбіза.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

valise

[vəˈli:s]

n.

валі́за f., саквая́ж, чамада́н -а m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

фи́бра​II (материал) фі́бра, -ры ж.;

чемода́н из фи́бры чамада́н (валі́за) з фі́бры.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)