валасі́нка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. валасі́нка валасі́нкі
Р. валасі́нкі валасі́нак
Д. валасі́нцы валасі́нкам
В. валасі́нку валасі́нкі
Т. валасі́нкай
валасі́нкаю		 валасі́нкамі
М. валасі́нцы валасі́нках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

валасі́нка ж. волоси́нка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

валасі́нка ж. Härchen n -s, -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

валасі́на, -ы, мн. -ы, -сі́н, ж.

Адзінкавы волас.

|| памянш. валасі́нка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

волоси́нка валасі́нка, -кі ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

włosek

włos|ek

м. валасок; валасінка;

~ki roślinne бат. варсінкі;

~ki czepne бат. вусікі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)