бяссэ́нсіца, -ы, ж. (разм.).

Тое, што не мае сэнсу; бязглуздзіца, недарэчнасць.

Вярзці бяссэнсіцу.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

бяссэ́нсіца

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. бяссэ́нсіца
Р. бяссэ́нсіцы
Д. бяссэ́нсіцы
В. бяссэ́нсіцу
Т. бяссэ́нсіцай
бяссэ́нсіцаю
М. бяссэ́нсіцы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

бяссэ́нсіца ж., разг. бессмы́слица, галиматья́, вздор м.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

бяссэ́нсіца, ‑ы, ж.

Разм. Тое, што не мае сэнсу; недарэчнасць, глупства, лухта. Фармалістычная бяссэнсіца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бяссэ́нсіца ж. Únsinn m -(e)s, Nónsens m -; úngereimtes Ge ré de

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

но́нсэнс, -у, м.

Бяссэнсіца, недарэчнасць, бязглуздзіца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

лухта́, -ы́, ДМ -хце́, ж. (разм.).

Бязглуздзіца, бяссэнсіца, недарэчнасць.

Гаварыць лухту.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

бяс... (гл. бес...), прыстаўка.

Ужыв. замест «бес...» у першым складзе перад націскам, напр.: бяссонніца, бяссэнсіца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

но́нсенс, нескл.

Бяссэнсіца, недарэчнасць.

[Англ. nonsense, ад лац. non — не і sensus — сэнс.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

НО́НСЕНС (англ. nonsense ад лац. non не, няма + sensus сэнс, розум),

бяссэнсіца, недарэчнасць.

т. 11, с. 376

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)