бясплё́нна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
бясплё́нна - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

бясплённа нареч. беспло́дно; см. бясплённы

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

бясплённа прысл., бясплённы (марны, дарэмны) frúchtlos, nútzlos, vergéblich, erfólglos (безвыніковы); wírkungslos (неэфектыўны)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

беспло́дно нареч. бясплённа; (тщетно) ма́рна, дарэ́мна;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

bezowocnie

бясплённа, марна, дарэмна, дарма, безвынікова

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ergébnislos

1. a безвыніко́вы; бясплённы

2. adv безвыніко́ва; бясплённа

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)