бяздо́мнік, -а, мн. -і, -аў, м. (разм.).

Чалавек, які не мае дому, прытулку.

Так і жыў бяздомнікам.

|| ж. бяздо́мніца, -ы, мн. -ы, -ніц.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

бяздо́мнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. бяздо́мнік бяздо́мнікі
Р. бяздо́мніка бяздо́мнікаў
Д. бяздо́мніку бяздо́мнікам
В. бяздо́мніка бяздо́мнікаў
Т. бяздо́мнікам бяздо́мнікамі
М. бяздо́мніку бяздо́мніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

бяздо́мнік м., разг. бездо́мник

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

бяздо́мнік, ‑а, м.

Разм. Бяздомны чалавек. [Ліда] яшчэ толькі-толькі распускаецца ў прыгожую кветку, з мілага нявіннага падлетка перараджаецца ў маладую дзяўчыну, якая потым на яго [Лабановіча], бяздомніка, можа, і глядзець не захоча. Колас. Крыху пазней яны [беларусы] належным чынам усвядомілі, што ж адбылося там, за Бугам. Яны — бяздомнікі і пасынкі ў чужой дзяржаве — зноў увайшлі ў сваю вялікую сям’ю, зноў далучыліся да Савецкай Радзімы... Брыль.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бяздомнік, бяздомак, бесхацінец (разм.)

Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)

бяздо́мніца, ‑ы, ж.

Разм. Жан. да бяздомнік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бездо́мник бяздо́мнік, -ка м., бяздо́мак, -мка м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

беззяме́льнік, ‑а, м.

Разм. Беззямельны селянін. Два гады бадзяўся Тодар па маёнтках, бяздомнік, беззямельнік. Чарнышэвіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

клаша́р

(фр. clochard = жабрак)

бадзяга, валацуга, бяздомнік.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

waif

[weɪf]

n.

1) бяздо́мнік -а m., бадзя́га m.& f.

2) беспрыту́льнае дзіця́, беспрыту́льнік -а m.

3) бездагля́дная рэч

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)