бунта́рны, -ая, -ае.

Прасякнуты бунтарскім духам; мяцежны.

Бунтарная натура.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

бунта́рны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. бунта́рны бунта́рная бунта́рнае бунта́рныя
Р. бунта́рнага бунта́рнай
бунта́рнае		 бунта́рнага бунта́рных
Д. бунта́рнаму бунта́рнай бунта́рнаму бунта́рным
В. бунта́рны (неадуш.)
бунта́рнага (адуш.)		 бунта́рную бунта́рнае бунта́рныя (неадуш.)
бунта́рных (адуш.)
Т. бунта́рным бунта́рнай
бунта́рнаю		 бунта́рным бунта́рнымі
М. бунта́рным бунта́рнай бунта́рным бунта́рных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

бунта́рны бунтовско́й

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

бунта́рны, ‑ая, ‑ае.

Прасякнуты бунтарскім духам. Тут спатыкаў, казалі людзі, бунтарных хлопцаў ён [Янка] падчас. Машара. У юнацтве ж Мікола быў куды больш бунтарнай натурай, чым Цішка. Навуменка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бунтовско́й бунто́ўны, бунта́рскі, бунта́рны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

mutinous

[ˈmju:tənəs]

adj.

бунта́рны, бунта́рскі, бунтаўні́чы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

contumatious

[,kɑ:ntəˈmeɪʃəs]

adj.

непако́рны, бунта́рны, які́ не падпара́дкуецца; непаслухмя́ны, упо́рысты, упа́рты

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

rebellious

[rɪˈbeljəs]

adj.

1) непаслухмя́ны, непако́рны

2) бунта́рны, бунта́рскі; паўста́нскі, паўста́нчы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

revolting

[rɪˈvoʊltɪŋ]

adj.

1) бунта́рны

2) абура́льны

revolting behavior — абура́льныя паво́дзіны

3) агі́дны, гі́дкі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

malcontent

[,mælkənˈtent]

1.

adj.

незадаво́лены; неспако́йны; бунта́рскі, бунта́рны

2.

n.

незадаво́лены чалаве́к; бунта́р -а́ m., бунта́рка f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)