буксі́рны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. буксі́рны буксі́рная буксі́рнае буксі́рныя
Р. буксі́рнага буксі́рнай
буксі́рнае		 буксі́рнага буксі́рных
Д. буксі́рнаму буксі́рнай буксі́рнаму буксі́рным
В. буксі́рны (неадуш.)
буксі́рнага (адуш.)		 буксі́рную буксі́рнае буксі́рныя (неадуш.)
буксі́рных (адуш.)
Т. буксі́рным буксі́рнай
буксі́рнаю		 буксі́рным буксі́рнымі
М. буксі́рным буксі́рнай буксі́рным буксі́рных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

буксі́рны букси́рный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

буксі́рны, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае дачыненне да буксіра. Буксірны трос, крук.

2. Які цягне што‑н. за сабой на буксіры (у 1 знач.). Як толькі прайшоў крыгаход, на рацэ затарахцеў буксірны кацер і пацягнуў з аднаго на другі бераг вялізны паром. Грахоўскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

буксі́рны тэх. Schlepp-; Zug-, Treck-; Schub-;

буксі́рнае су́дна Schléppdampfer m -s, -;

буксі́рны ка́тар Bugsierschlepper m -s, -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

буксі́р, -а, мн. -ы, -аў, м.

1. Судна, якое буксіруе іншыя судны, плыты.

2. Канат або стальны трос для буксіроўкі.

Цягнуць на буксіры.

◊

Браць на буксір каго (разм.) — памагаць каму-н., хто адстае ў выкананні чаго-н.

|| прым. буксі́рны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

букси́рный буксі́рны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

holowniczy

holownicz|y

буксірны;

lina ~a — буксірны трос

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

towline

[ˈtoʊlaɪn]

n.

буксі́рны кана́т, ланцу́г

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Schléppdampfer m -s, - буксі́р, буксі́рны парахо́д

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

трос

(гал. tros)

пяньковы або драцяны канат, таўсцейшы за 25 мм (напр. буксірны т.).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)