бро́нха

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. бро́нха бро́нхі
Р. бро́нхі бро́нх
бро́нхаў
Д. бро́нсе бро́нхам
В. бро́нху бро́нхі
Т. бро́нхай
бро́нхаю		 бро́нхамі
М. бро́нсе бро́нхах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

бро́нха ж., анат. бронх м.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

бронха-альвеалярны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. бронха-альвеалярны бронха-альвеалярная бронха-альвеалярнае бронха-альвеалярныя
Р. бронха-альвеалярнага бронха-альвеалярнай
бронха-альвеалярнае		 бронха-альвеалярнага бронха-альвеалярных
Д. бронха-альвеалярнаму бронха-альвеалярнай бронха-альвеалярнаму бронха-альвеалярным
В. бронха-альвеалярны
бронха-альвеалярнага		 бронха-альвеалярную бронха-альвеалярнае бронха-альвеалярныя
Т. бронха-альвеалярным бронха-альвеалярнай
бронха-альвеалярнаю		 бронха-альвеалярным бронха-альвеалярнымі
М. бронха-альвеалярным бронха-альвеалярнай бронха-альвеалярным бронха-альвеалярных

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

бро́нхі, -аў, адз. бро́нха, -і, ДМ -нсе, ж.

Разгалінаванні дыхальнага горла, якія праводзяць паветра ў лёгкія.

|| прым. бранхія́льны, -ая, -ае.

Бранхіяльная астма.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

bronchus [ˈbrɒŋkəs] n. (pl. bronchi) anat. бро́нха

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

бро́нхі (ед. бро́нха ж.) анат. бро́нхи

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

бро́нхі, ‑аў; адз. бронха, ‑і, ДМ ‑нсе, ж.

Разгаліненні дыхальнага горла, якія праводзяць паветра ў лёгкія.

[Ад грэч. bronchos.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бро́нхи мн., анат. бро́нхі, -хаў, ед. бронх, род. бро́нха м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

bronchi

[ˈbrɑ:ŋkaɪ]

n., pl. of bronchus

бро́нхі, pl. of бро́нха f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

КАРО́ЎКІН (Валянцін Сяргеевіч) (н. 10.11.1936, г. Новасібірск, Расія),

бел. вучоны ў галіне фтызіятрыі. Д-р мед. н. (1979), праф. (1982). Скончыў Крымскі мед. ін-т (1960). З 1969 у Бел. ін-це ўдасканалення ўрачоў (з 1983 заг. кафедры). Навук. працы па дыферэнцыяльнай дыягностыцы і лячэнні туберкулёзу і інш. хвароб бронха-лёгачнай сістэмы, туберкулёзе лёгкіх і цукровым дыябеце.

Тв.:

Туберкулёз лёгких у больных сахарным диабетом. Мн., 1985;

Краткий справочник по симптоматике болезней системы дыхания. 2 изд. Мн., 1987. Лечение болезней бронхов и легких: Справ Мн., 1996.

т. 8, с. 90

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)