брашурава́ць, -ру́ю, -ру́еш, -ру́е; -ру́й; -рава́ны; незак., што.

Сшываць лісты ў кнігу.

|| зак. збрашурава́ць, -ру́ю, -ру́еш, -ру́е; -ру́й; -рава́ны.

|| наз. брашурава́нне, -я, н. і брашуро́ўка, -і, ДМ -ўцы, ж.

|| прым. брашурава́льны, -ая, -ае і брашуро́вачны, -ая, -ае.

Брашуравальная машына.

Брашуровачны цэх.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

брашурава́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. брашуру́ю брашуру́ем
2-я ас. брашуру́еш брашуру́еце
3-я ас. брашуру́е брашуру́юць
Прошлы час
м. брашурава́ў брашурава́лі
ж. брашурава́ла
н. брашурава́ла
Загадны лад
2-я ас. брашуру́й брашуру́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час брашуру́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

брашурава́ць несов. брошюрова́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

брашурава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; незак., што.

Сшываць або змацоўваць друкаваныя лісты кнігі, брашуры, часопіса і пад. адпаведна нумарацыі. Стомы пальцы рук не чуюць, клеяць, рэжуць, брашуруюць. А. Александровіч.

[Ад фр. brocher.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

брашурава́ць палігр. héften vt, bínden* vt, broschíeren vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

брашурава́ць

(фр. brocher)

сшываць або змацоўваць аркушы ў кнізе, брашуры, часопісе ў адпаведнасці з нумарацыяй.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

збрашурава́ць гл. брашураваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

брошюрова́ть несов. брашурава́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

брашурава́цца, ‑руецца; незак.

Зал. да брашураваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

збрашурава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; што.

Зак. да брашураваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)