Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
бо́рныхим. бо́рный;
○ ~ная кіслата́ — бо́рная кислота́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
бо́рны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да бору 2. Борны вазелін. Борная кіслага.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бор², -у, м.
Хімічны элемент, які ўваходзіць у склад многіх мінералаў.
|| прым.бо́рны, -ая, -ае.
○
Борная кіслата — хімічнае злучэнне, бясколернае крышталічнае рэчыва, якое ўжыв. ў тэхніцы і медыцыне.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Лічыльнік борны 4/370
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
бо́рныйхим.бо́рны.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
вазелі́н, -у, м.
Мазь, якую атрымліваюць з нафты (ужыв. ў медыцыне, касметыцы, тэхніцы).
Борны в.
|| прым.вазелі́навы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
boric[ˈbɔ:rɪk]adj.chem.бо́рны
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
boric
[ˈbɔrɪk]
adj.
бо́рны
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
БО́РНЫЯ ЎГНАЕ́ННІ,
мінеральныя рэчывы, у якіх бор знаходзіцца ў даступнай для раслін форме; адзін з відаў мікраўгнаенняў. У якасці борных угнаенняў выкарыстоўваюць борную к-ту, борны канцэнтрат, буракс, борны суперфасфат, некаторыя борныя руды і інш. Асабліва эфектыўныя на дзярнова-падзолістых, перагнойна-карбанатных, некаторых балотных глебах, чырваназёмах, шэразёмах і інш.Найб. успрымальныя да борных угнаенняў насеннікі канюшыны, люцэрны, кармавыя і сталовыя караняплоды, цукр. буракі, бульба, грэчка, лён, бавоўнік.