бляя́ць, 1 і 2 ас. звычайна не ўжыв., бляе́; незак.

Крычаць (пра авечак, коз).

|| наз. бляя́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

бляя́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. бляе́ бляю́ць
Прошлы час
м. бляя́ў бляя́лі
ж. бляя́ла
н. бляя́ла
Дзеепрыслоўе
цяп. час бляя́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

бляя́ць несов. бле́ять

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

бляя́ць, бляе; незак.

Крычаць (пра авечак). То там, то сям з саней падавала свой прарэзлівы голас свіння, бляяла авечка. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бляя́ць blöken vi (пра авечак); méckern vi (пра коз)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Бляя́ць (БРС, Бяльк., Шат., Касп., Сцяшк. МГ). Рус. бле́ять, укр. блія́ти, бле́яти, балг. бле́я, серб.-харв. бле́јати і г. д. Параўн. лат. blêt ’бляяць’, с.-в.-ням. blæjen. Дзеяслоў гукапераймальнага характару. Гл. Фасмер, 1, 174; Шанскі, 1, Б, 139.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

бле́ять несов. бляя́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

забляя́ць, 1 і 2 ас. не ўжыв., -ляе́; зак.

Пачаць бляяць.

Забляяла авечка.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пабляя́ць, ‑яе; зак.

Бляяць некаторы час. Авечка пабляяла і сціхла.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

baa​2 [bɑ:] v. бляя́ць (пра авечак, ягнят)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)