па-белару́ску

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
па-белару́ску - -

Крыніцы: krapivabr2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

па-белару́ску

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
па-белару́ску - -

Крыніцы: krapivabr2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

па-белару́ску нареч. по-белору́сски

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

па-белару́ску прысл. belarússisch, auf [zu] Belarússisch;

размаўля́ць [піса́ць] па-белару́ску Belarússisch spréchen* [schréiben*];

як гэ́та бу́дзе па-белару́ску? wie heißt das auf Belarússisch?

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

по-белору́сски нареч. па-белару́ску.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

белару́ска

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. белару́ска белару́скі
Р. белару́скі белару́сак
Д. белару́сцы белару́скам
В. белару́ску белару́сак
Т. белару́скай
белару́скаю		 белару́скамі
М. белару́сцы белару́сках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Перавалока ’затрымка, замаруджванне’ (Нас.). Аформленае па-беларуску рус. проволо́чка ’тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

дааста́тку, прысл.

Разм. Да канца, поўнасцю. [Колас] бярэ «Калевалу» і чытае проста са старонкі, але па-беларуску: Не пяе пясняр вялікі Усіх песень даастатку — Куды лепей запыніць іх, Перарваць у палавіне... Лужанін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Belarusian

[,beləˈru:siən]

1.

adj.

белару́скі

2.

n.

1) белару́с -а m., белару́ска f.

2) белару́ская мо́ва

Belarusian-English dictionary — Белару́ска-анге́льскі сло́ўнік

Belarusian Democratic Republic — Белару́ская Наро́дная Рэспу́бліка (БНР)

3.

adv.

па-белару́ску

to speak Belarusian — гавары́ць, гу́тарыць, размаўля́ць па-белару́ску

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

першаро́дства, ‑а, н.

1. Уст. Старшынство па нараджэнню сярод братоў.

2. перан. Кніжн. Права старэйшага, першага, вядучага. Страціць права першародства. // Першааснова чаго‑н. Шатландзец пачынае цудоўна гаварыць па-беларуску, не страчваючы пры гэтым ні кроплі свайго шатландскага першародства. Зарыцкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)