баржо́м
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
баржо́м |
баржо́мы |
| Р. |
баржо́му |
баржо́маў |
| Д. |
баржо́му |
баржо́мам |
| В. |
баржо́м |
баржо́мы |
| Т. |
баржо́мам |
баржо́мамі |
| М. |
баржо́ме |
баржо́мах |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
баржо́м, ‑у, м.
Лекавая мінеральная вада, якая атрымала назву ад горада Баржомі, дзе знаходзяцца крыніцы гэтай вады.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
баржо́м, -у, м. і баржо́мі, нескл., ж.
Лекавая мінеральная вада, якую здабываюць у горадзе Баржомі.
Піць б.
|| прым. баржо́мны, -ая, -ае.
Баржомныя крыніцы.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)